Сӯзандоруи пайвастаи KTG045

Дастур

1. Пеш аз истифодаи зарф, лутфан қисмҳои зарфро гардонед ва гиред, зарфро (сӯзандору) бо оби моеъ ё ҷӯшон безарар гардонед (стерилизатсияи буғии фишори баланд қатъиян манъ аст), сипас шланги моеъро ҷамъ кунед ва ба пайванди обмаккӯбӣ гузоред, пайванди шлангро бо сӯзани моеъмакӯбӣ гузоред.
2. Танзими гайкаи танзимкунанда ба миқдори зарурӣ
3. Сӯзани моеъҷабзанро ба шишаи моеъ андозед, дастаки хурдро тела диҳед ва кашед, то ҳавои дар зарф ва найча бударо хориҷ кунед, сипас моеъро макед.
4. Агар он моеъро гирифта натавонад, лутфан қисмҳои дренажро тафтиш кунед ва боварӣ ҳосил кунед, ки онҳо дуруст насб шудаанд. Боварӣ ҳосил кунед, ки клапан ба қадри кофӣ тоза аст, агар ягон партов мавҷуд бошад, лутфан онҳоро тоза кунед ва дренажро аз нав васл кунед. Инчунин, агар қисмҳо вайрон шуда бошанд, шумо метавонед онҳоро иваз кунед.
5. Вақте ки онро ба таври тазриқӣ истифода бурдан лозим аст, танҳо найчаи таркунандаро ба сари сӯзандору иваз кунед.
6. Пас аз истифодаи дарозмуддати поршени ҳалқаи O-ро бо равғани зайтун ё равғани пухтупаз молиданро фаромӯш накунед.
7. Пас аз истифодаи зарф, сӯзани моеъҷабзаниро ба оби тоза андозед, обро такроран макида, моеъи боқимондаро то он даме ки зарф кофӣ тоза шавад, шуста, сипас онро хушк кунед.